از نجات مؤمنين ، نجات از عذاب آخرتست همان طورى كه آنها را از عذاب دنيا نجات مىبخشم سپس مرحوم طبرسى همين روايت را نقل مىكند « 1 » . 23 - حسن بن محبوب از ابو ولّاد نقل مىكند كه به حضرت صادق عليه السّلام عرضكردم ، قربان مرديست از ياران ما پارسا ، مسلمان ، نماز زياد ميخواند ولى مدتى است گرفتار علاقه به كارهاى لهو شده و به غنا ( و موسيقى ) گوش مىدهد حضرت فرمود آيا اين گوش دادن غنا او را از نماز اول وقت يا روزه يا عيادت مريض يا تشييع جنازه يا ملاقات برادران بازمىدارد يا نه ؟ عرضكردم نه جلو هيچ كار خير او را نگرفته و از اعمال خوب او را بازنمىدارد فرمود اين از گامها ( و وسوسه ) ى شيطانست ان شاء اللَّه آمرزيده مىشود سپس فرمود : جمعى از فرشتگان بودند كاميابى و شهوترانى انسانها را بر آنها عيب ميگرفتند مقصودم لذائذ حلال است نه حرام اين تعبير فرشتگان نسبت بمؤمنين خدا را خوش نيامد ( و براى اينكه ثابت كند اگر شما جاى آنها باشيد معلوم نيست كارتان بكجا بكشد ) خواسته‌ها و شهوات انسانى را در نهاد آن فرشتگان افكند تا مؤمنان را نكوهش نكنند . فرمود وقتى فرشتگان چنين دريافتى كردند در پيشگاه خدا ناليدند ( و متوجه شدند كه اين گرفتارى آنها نتيجه سرزنش كردن مؤمنين است ) و از خدا تقاضاى عفو و گذشت كردند ، بار خدايا ما را به آفرينش اوليه و آنچه كه براى او ساخته شديم بازگردان چون ما ميترسيم دچار اشتباه شويم ، و خداوند آن شهوات را از نهادشان بركند ، فرمود چون روز قيامت شود و بهشتيان ببهشت روند آن فرشتگان از اهل بهشت اجازه ورود ميگيرند و به زيارت و ديدار آنها ميروند و به آنها درود ميگويند ، سخن آنها به بهشتيان اينست : درود بر شما كه در دنيا در برابر لذت‌ها و خواسته‌هاى درون حلال صبر كرديد و خود

--> ( 1 ) مجمع البيان ج 5 ص 138 .